De Monstertijdrit

Afgelopen zondag stond voor mij de Monstertijdrit op de planning. Zo’n acht weken geleden heb ik besloten dat deze rit misschien voor mij ook wel leuk was om mee te pakken. Triatlons zaten er tenslotte voor mij toch niet meer in dit seizoen.

De Monstertijdrit is een tijdrit over een afstand van 137,8 km door de Flevopolder. Vier rondjes van exact 34,45 km door de altijd winderige polder, dit maakt deze rit tot vooral een mentale strijd.

Toch wel een beetje nerveus stond ik aan de start te wachten tot ik mocht vertrekken. Mijn persoonlijke lat lag best hoog, ik wilde(hoopte) onder de vier uren te finishen, wat neer zou komen op een gemiddelde snelheid van minstens 34,5 km/u. De weersomstandigheden waren eigenlijk best wel perfect; droog, windkracht 2 uit het oosten en niet te warm. Er zouden snelle tijden gereden worden deze dag.

Gefocussed? Of nerveus…

Het eerste rondje ging echt lekker, ik had het gevoel dat ik super goede benen had, dit werd mijn dag! Helaas vond mijn sporthorloge het geen leuke dag, want al na 15 km gaf deze aan mijn reis niet langer meer bij te houden. Oké dat wordt fietsen zonder hartslaggegevens en afstandsindicatie. De stopwatch deed het gelukkig nog wel, dus enig gevoel van de voortgang kon ik nog wel afleiden. Het eerste rondje sloot ik af met een gemiddelde snelheid van bijna 36 km/u gemiddeld. Ruim voor op schema!

Het tweede rondje startte ook nog zeer goed, bij het stuk wind tegen kon ik merken dat de wind al wel iets meer begon op te steken. Maar het lijf kon dit prima aan. Zo tegen het einde van deze ronde begon ik mijn bilspier echter een beetje te voelen, maar het mocht de pret nog zeker niet drukken. Toch met ruim 35 km/u gemiddeld het rondje afgesloten! Onder de vier uur finishen was nog altijd haalbaar.

Tijdens het derde rondje begonnen de pijntjes toch wel aardig te komen. Meer dan 70 km in tijdrithouding zitten heb ik nog nooit gedaan, en dat lieten mijn billen ook weten. De spieren in die regio begonnen steeds heviger te protesteren. De snelheid ging daarom flink terug. Hier en daar een stukje staand fietsen en dan kon ik er weer even tegenaan. En vooral elk rondje uitkijken naar het stuk wind mee, even herstellen.

Au, nu begint alles toch wel pijn te doen…

Rondje vier, jeetje wat is dit een ******eind zeg… Alles doet nu toch wel zo’n beetje zeer. Wilde ik een stukje staand fietsen, dan kreeg ik bijna kramp in de bovenbenen. Dan maar een stukje met de handen op het stuur, nee daar wordt het ook niet echt beter van. Ik zal dus toch echt die pijn moeten proberen te negeren. Een lang uur te gaan… Doel is de finish halen! Binnen vier uur wordt inmiddels wel erg lastig, maar schade beperken kan nog. Dan maar proberen zoveel mogelijk tijd goed te maken straks in het laatste stuk wind mee.

Dat de andere tijdrijders het ook zwaar beginnen te vinden blijkt wel. Renners die me willen inhalen blijven af en toe even in het wiel hangen om uit te rusten (foei!).

Nog een halve ronde zo goed als wind tegen te gaan, de wind is namelijk inmiddels stiekem een beetje gedraaid, dan ga ik de laatste helft van deze ronde nog even vlammen. Mijn wieltjesplakker zit nog gezellig achter me (grrr…). De laatste gelletjes giet ik naar binnen en zet mijn zinnen op de eindstreep. De pijn voel ik daardoor even niet meer. De laatste pakweg 14 km heb ik dankzij de wind toch nog aardig op tempo kunnen fietsen, waardoor het vierde rondje weer iets sneller is als het derde. Over de finish gekomen zie ik dat mijn karretje het opgegeven heeft en niet meer in mijn wiel zit (ha!). Ook blijft de schade qua eindtijd redelijk beperkt. Vier en een halve minuut langzamer dan gehoopt, ook al vind ik het jammer dat het niet gelukt is ben ik toch wel tevreden met deze tijd.

Ruimte voor verbetering? Zeker weten! Last van mijn spieren? Ja, zeker weten! Volgend jaar weer? Als het aan mij ligt wel! Ik vond het een mooie ervaring en weet nu waar ik aan kan gaan werken voor volgend jaar.

De eerstvolgende uitdaging staat op de agenda, komende zondag de Evink Run. Kijken of ik nog vijf kilometer op tempo kan hardlopen.

 

Monstertijdrit 2017
Monstertijdrit 2017
Monstertijdrit 2017
Monstertijdrit 2017

3 opmerkingen over “De Monstertijdrit”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.