Keurig

Vorige week vrijdag heb ik mijzelf weer laten doormeten door sportarts Baukje Wiersma van Sportgeneeskunde Friesland, om de paar jaar laat ik dat doen om te kijken of mijn lijf nog steeds fit genoeg is voor de fysieke uitdagingen die ik aan wil gaan. Het belang van een sportkeuring hoef ik zelf niet meer uit te leggen, dat hebben anderen voor mij al heel vaak gedaan (bijvoorbeeld: https://www.sportzorg.nl/sportkeuring-sportmedische-keuring).

Hoe nuttig het ook is, het is elke keer toch ook wel weer een beetje spannend en confronterend. Er wordt tenslotte wetenschappelijk vastgesteld of je lichaam en conditie beter of slechter zijn geworden ten opzichte van de vorige keer.

Fietsen tot je er bij neervalt

Gewapend met een potje vol plas, een ingevulde vragenlijst en mijn eigen racefiets op weg naar Heerenveen waar ik op de pijnbank gelegd zal worden. Eenmaal gearriveerd eerst even wat simpele testjes zoals bloedprikken en de longen een paar keer leegblazen. Daarna een kort interview over de afgelopen periode, de ingevulde vragenlijst, meting van vetpercentage en luisteren naar de longen en het hart. Tot slot naar de inspanningstest (of voor de pro: “Inspanningstest Fiets Cardio Pulmonale Ergometrie Test”).

Deze keer doe ik de test op mijn eigen racefiets, dat fietst toch fijner dan op een hometrainer van de sportarts zelf. Als de fiets geïnstalleerd is op de luxe “Tacx”, is het tijd om zelf behangen te worden met sensoren en een kapje over mijn mond (voor de ademgasanalyse). Alles is klaar om geregistreerd te worden. De opdracht is eigenlijk heel simpel, fietsen tot je er zo goed als bij neervalt, klinkt niet zo moeilijk toch? Is het ook niet, een beetje pijn doet het alleen wel.

Maar eerst een beetje opwarmen zonder al teveel weerstand, daarna zal de weerstand opbouwen naar een wattage wat ik niet meer vol kan houden. Tegelijkertijd worden hartslag en ademhaling op allerlei manieren gemeten, door middel van deze gegevens worden later mijn trainingszones vastgesteld en mijn VO2max. Allemaal heel nuttige informatie om te gaan gebruiken bij het trainen. Na een kleine 13 minuten zat voor mij de inspanningstest er alweer op, mijn lijf wilde niet verder afzien.

Dan natuurlijk het allerbelangrijkste, de uitslagen. Voor de concurrentie in de triathlon wereld, lees verder en doe er je voordeel mee. Je kunt nu precies zien wanneer ik het zwaar zal hebben in een wedstrijd ;-).

De uitslag

Lengte: 179 cm  Gewicht: 68 kg Vetpercentage: 12,0% ( normaal 9-18%).

Urine: geen eiwit, geen glucose (normaal).

Bloeddruk: 130/80 mmHg (normaal). Hart en longen: geen bijzonderheden.

Bloedonderzoek: Hb 9,2 mmol/l (normaal), Cholesterol 4,5 mmol/l (normaal).

Glucose 4,7 mmol/l (normaal).

Longinhoud: 5,47 ml ( 106 % van de norm). 1 seconde waarde 77 %(normaal). Piekflow 615 l/min (normaal). Conclusie: normaal.

ECG: normaal

Via een inspanningsprotocol RAMP 250 werd in 12;44 minuten naar maximaal 348 Watt gefietst. Het ECG en gaswisseling waren normaal. Maximale hartslag was 191/minuut bij 348 Watt ( 5,1 Watt/kg). Er werd gestopt wegens vermoeidheid. De gemeten VO2 maximaal  ( maximale zuurstofopname capaciteit ) is 63 ml/min/kg wat uitstekend is voor de leeftijd. Het eerste omslagpunt ligt bij hartslag 133/minuut ( 190 watt)  en het tweede anaerobe omslagpunt ligt bij 179/minuut ( 299 watt).

Plannen maken

Nu bovenstaande allemaal vastgesteld is en ik ook weet dat mijn lichaam hoogstwaarschijnlijk de inspanningen nog steeds aan kan, kan ik met een gerust hart (haha) weer doelen stellen voor komend jaar.

Mijn voet is eindelijk weer zo goed als genezen, de pijn is nauwelijks meer voelbaar na belasting. Ik durf dus langzaam aan weer te denken aan de leuke wedstrijden die er allemaal worden georganiseerd. Ik heb zelfs al weer een duurloop gedaan van 17km deze maand! Wie had dat durven dromen.

De focus zal in 2018 voor mij liggen op de teamcompetitie met mijn clubgenootjes van AV Impala. Maar sinds een paar weken begint het ook te kriebelen om volgend jaar een halve triatlon te gaan doen. Stiekem lijkt me dat toch ook wel een erg leuke uitdaging om aan te gaan. Een hele triatlon durf ik nog niet helemaal aan, ook omdat de trainingsschema’s die daarvoor staan wel erg veel uren in beslag nemen.

Ik ga de komende tijd dus maar eens rondneuzen naar leuke halve triatlons!

De eerstvolgende wedstrijd die voor mij in elk geval op de agenda staat is de oliebollenloop op 31 december aanstaande, hier zal ik deelnemen aan de 4-mijl. In het voorjaar dan maar een mooie 10km wedstrijd uitzoeken en zo verder opbouwen naar de triathlon die halverwege mei zullen losbarsten.

Trainen maar!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.